Πλαστικό μπουκάλι PET Προφυλάξεις κατά την έγχυση

Το πλαστικό μπουκάλι PET είναι ένας από τους τύπους μπουκαλιών συσκευασίας που χρησιμοποιούνται συχνά στα καλλυντικά. Το κόστος του μπουκαλιού αυτού του υλικού δεν είναι πολύ υψηλό, επομένως το πλαστικό μπουκάλι PET για τόσα πολλά υλικά δοχείων καλλυντικών, το οικονομικό είναι ακόμα πολύ υψηλό και έχει ευνοηθεί από πολλούς πελάτες μάρκας καλλυντικών στην αγορά. Τι πρέπει να προσέχουμε όταν πλάθουμε ένα τόσο δημοφιλές μπουκάλι;

Επειδή τα μακρομόρια PET περιέχουν λιπιδικές ομάδες, με συγκεκριμένη υδροφιλία, ο κόκκος είναι ευαίσθητος στο νερό σε υψηλή θερμοκρασία. Όταν η περιεκτικότητα σε υγρασία υπερβαίνει το όριο, το μοριακό βάρος του PET μειώνεται κατά την επεξεργασία και το τελικό προϊόν είναι χρωματισμένο και εύθραυστο. Παγιδευμένο σε αυτό, είναι απαραίτητο να στεγνώσει το υλικό πριν από την επεξεργασία, η θερμοκρασία στεγνώματος του είναι 150 μοίρες, περισσότερες από 4 ώρες, γενικά 170 μοίρες, 3-4 ώρες. Η μέθοδος αέρα - φωτιάς μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ελέγξετε εάν τα δεδομένα είναι εντελώς βαρετά. Το μερίδιο ανάληψης υλικού γενικά δεν υπερβαίνει το 25 τοις εκατό και το να παίρνεις πίσω υλικό είναι εντελώς βαρετό.

Επειδή το PET έχει μικρό σταθερό χρόνο μετά το σημείο τήξης και υψηλό σημείο τήξης, είναι απαραίτητο να επιλέξετε ένα σύστημα έγχυσης με περισσότερα τμήματα ελέγχου θερμοκρασίας και λιγότερη θερμότητα που παράγεται από αυτοσύγκρουση κατά την πλαστικοποίηση. Επιπλέον, το πρακτικό συστατικό του τελικού προϊόντος (υδατικό υλικό στομίου) του κατασκευαστή του μπουκαλιού συσκευασίας καλλυντικών δεν πρέπει να είναι μικρότερο από τα 2/3 της ποσότητας έγχυσης του μηχανήματος.

Το έμβρυο πλαστικού μπουκαλιού PET χυτεύεται γενικά με καλούπι θερμής ροής και θα πρέπει να υπάρχει μια θερμομονωτική σανίδα μεταξύ του καλουπιού και του προτύπου της μηχανής χύτευσης με έγχυση, το πάχος του οποίου είναι περίπου 12 mm και η θερμομονωτική σανίδα πρέπει να μπορεί να δέχεται υψηλή πίεση . Η εξάτμιση είναι αρκετά απαραίτητη για να αποφευχθεί η μερική υπερθέρμανση ή ο κατακερματισμός, αλλά το βάθος της θυρίδας εξάτμισης δεν είναι γενικά μεγαλύτερο από 0,03 χιλιοστά, διαφορετικά συμβαίνει απλώς το ιπτάμενο άκρο. Ο ρυθμός έγχυσης πρέπει να είναι γρήγορος για να αποφευχθεί η πρόωρη στερεοποίηση κατά τη διάρκεια της ένεσης. Ωστόσο, οι πολύ γρήγοροι και υψηλοί ρυθμοί διάτμησης καθιστούν το υλικό εύθραυστο, συνήθως μέσα σε 4 δευτερόλεπτα.