Vergelijking van het glazuurproces en het zandstraalproces
Zandstralen is een werk waarbij perslucht wordt gebruikt als kracht om schuurmiddelen naar het oppervlak van het werkstuk te duwen voor behandeling. Dit is het zogenaamde zandstralen, wat we vaak gritstralen noemen. Omdat zand het schuurmiddel was dat in de begindagen van het kogelstralen kon worden gebruikt, was kogelstralen toen al lang bekend als gritstralen. Zandstralen kan ervoor zorgen dat het te reinigen oppervlak de vereiste reinheid en een bepaalde ruwheid krijgt en de hechting van de coating op het basisoppervlak verbetert. Hoe goed de coating ook is, hij kan zich niet hechten aan het oppervlak van het werkstuk zonder langdurige oppervlaktebehandeling. Het doel van oppervlaktevoorbehandeling is om het oppervlak te reinigen en de ruwheid te creëren die nodig is om de coating aan het oppervlak te "vergrendelen". Na het zandstralen wordt het oppervlak van het werkstuk gecoat met een industriële coating met goede prestaties, en de levensduur van de coating is 3,5 keer langer dan die van dezelfde kwaliteitscoating op het oppervlak dat met andere methoden is behandeld. Een ander voordeel van zandstralen (kogelstralen) is dat de oppervlakteruwheid naar behoefte vooraf kan worden bepaald en tijdens het reinigingsproces kan worden bereikt.
Frosting is bijvoorbeeld het proces van het gladmaken en matteren van cosmetische glazen flessen, en het licht valt op het oppervlak om een diffuse reflectie te vormen. Bij chemisch glazuur wordt glas mechanisch of handmatig gemalen met korund, siliciumdioxidezand, granaatappelpoeder en andere schuurmiddelen om een uniform en ruw oppervlak te creëren, of glas en andere voorwerpen kunnen worden behandeld met een fluorwaterstofzuuroplossing om matglas te maken.
Zowel frosting als zandstralen worden gebruikt om het glasoppervlak te bedekken, zodat het licht een relatief uniforme verstrooiing vormt nadat het door de lampenkap is gegaan. Het is voor de gemiddelde gebruiker moeilijk om onderscheid te maken tussen de twee technologieën. Hoe elk van deze technologieën wordt gemaakt en hoe ze kunnen worden geïdentificeerd, wordt hieronder beschreven.
1. Scrubproces
Frosting verwijst naar het onderdompelen van het glas in een voorbereide zure vloeistof (of het aanbrengen van een zure pasta) om het glasoppervlak te corroderen met een sterk zuur, en de ammoniakwaterstoffluoride in de sterk zure oplossing zorgt ervoor dat het glasoppervlak kristallen vormt. Daarom, als het glazuurproces goed wordt uitgevoerd, is het oppervlak van het matglas erg glad en produceren de kristallen die door verstrooiing worden gevormd een wazig effect. Als het oppervlak relatief ruw is, geeft dit aan dat het zuur het glas slecht aantast, of dat sommige nog kristalvrij zijn. Het proces wordt gekenmerkt door het verschijnen van glanzende kristallen op het oppervlak van glas dat onder kritieke omstandigheden is gevormd. De belangrijkste reden is dat het ammoniumwaterstoffluoride het punt heeft bereikt waarop het bijna op is. Om deze staat te bereiken, hebben veel fabrikanten veel pogingen ondernomen en onderzoek gedaan, maar geen van hen kan deze moeilijkheid overwinnen.
2. Zandstraaltechnologie
Het raakt het glasoppervlak met de zanddeeltjes die met hoge snelheid door het spuitpistool worden gespoten, waardoor een fijn concaaf-convex oppervlak wordt gevormd, om het effect van verstrooid licht te bereiken en een wazig gevoel te vormen wanneer het licht er doorheen gaat. Het oppervlak van glasproducten geproduceerd door zandstralen voelt ruw aan. Omdat het glasoppervlak beschadigd is, lijkt het op wit glas op de lichtgevoeligheid van het originele heldere glas.
De twee processen zijn totaal verschillend. Matglas is duurder dan gezandstraald glas en het effect hangt vooral af van de behoeften van gebruikers. Sommige unieke glazen zijn niet geschikt voor glazuur. Vanuit het oogpunt van nobele achtervolging moet glazuur worden gekozen. Het zandstraalproces kan in een algemene fabriek worden uitgevoerd, maar het glazuurproces is niet gemakkelijk om goed te doen.
